ГIекьрабна къаркагIуб

Са гIекьраба миннат акьуна къаркагIубурас уч нецIун сайе багуликди кеттафайях пуна. КъаркагIуб рази вей хьуна адава. АхиркIил рази хьуная ме.

«Хьурай, — пуная къаркагIубура, — амма вун зас кьацI микIа». «ИкIасттава», — пуная гIекьраба. НецIун къирагъихъди весттегьен экьуная гIекьраб, гьате рукьугъилди икIуная  кьацI. «Ламус хьурай вас», — пуная къаркагIубу, — вун зас гаф ефттавуйив?» «Йирай сара, — пуная гIекьраба, — вун зе тIул  ягIай фи пуна  рази хьефе?» «Зун джаллабирис кумак аркьай вардиш хьуная», — пуная къаркагIубура.

«Вун кумак аркьай  вардиш ичин, зун кьацI икIай вардиш э гьамиша».

Миштти  идегуна, Iайе инсан багу акьуна вас ти Iайвел акьучин хъел мева. Те инсандин пеша те. Инсандин хIисаб ягIайчин вагьди багу маркьа, ве кураригIдира гIачамарта.

 

О.Мирзоев

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *